Παρασκευή, 21 Ιουλίου 2017

Carpe " Ο Θάνατος του Λήθαργου."


Ανείπωτη ζωή του μέλλοντος ,παραλήρημα ψυχής

Πότε θα ξημερώσει;

Περιμένω το θάνατο του λήθαργου...

να φέρει το πέλαγος της καινούργιας σκέψης

Μυρουδιά ανθρώπου "νέου"

άρχισε να φέρνει ο άνεμος,  ξεκληρίζοντας τα γερασμένα σπαρτά,

......του κόσμου που αργοσβήνει!

Πάνω στα κύματα βαδίζω,

ξέρω πως είμαι ζωντανός,καινούριος,

χωρίς νερό και στάρι απ'τα παλιά

Ανείπωτη ζωή μας περιμένει μεσοπέλαγα!

Ο λήθαργος πεθαίνει το λένε πια παντού!

Carpe





ΗΛΙΑΣ ΠΑΡΑΘΥΡΑΣ " Η βεντάλια "


Ο ανεμιστήρας γυρνάει δεξιόστροφα αριστερόστροφα η ανάγκη του για ηλεκτρισμό Και η ανάγκη μου για δροσιά καθορίζουν την σχέση μας Με την βεντάλια είναι αλλιώς Ακόμα και αν χαλάσει Η ιδέα και ο τρόπος της Συνεχίζουν να με δροσίζουν Ενα χαρτί ένα τετράδιο κάποιο χαρτόνι Γίνονται εύκολα και απλά Η νέα μου βεντάλια Ηλίας Παραθύρας




ΧΡΥΣΑ ΝΙΚΟΛΑΚΗ " Η σκακιέρα των Θεών "

Jeffrey G. Batchelor - Art 


Σε άγριες σπηλιές
τον έρωτα στα χείλη
βαθιά με πότισες .
Με λόγια της οδύνης
τραχιά σκληρά·
φέρθηκες στην αγάπη
οδυνηρά...

Φαρμάκι τα λόγια
χαρακώνεις αφή·
σαν δόρυ πονάει
το στερνό σου φιλί.
Μη με ποτίζεις
με ψέμα κι οργή·
Διάλεξες πιόνια
στην πρώτη γραμμή·
για μένα πάντα
θα είσαι μοναδική.

Τρελοί και ιππότες
μπροστά σου ορμούν·
δεν ξέρουν τι θέλουν
ούτε τολμούν...
Βασίλισσα είσαι
τα πιόνια αυτοί·
λειψοί και χαμένοι
στην παρτίδα αυτή…

Βασίλισσα  σ’ έχω
γιατί το τολμώ·
στην καρδιά σου
πάντα να πρωτοστατώ.

Έχω το γνώθι
γνωρίζω εαυτόν,
γνωρίζω κι εσένα
"Γυνή" αφέντρα
των δικών μου λυγμών...
με όλους παίζεις
παιχνίδι διπλό·
το μόνο που σε νοιάζει
είναι το δικό σου "εγώ"....

Τι κι αν φαντάζεις
πως είσαι Θεά·
βασίλισσα κλέφτρα
της δικής μου καρδιάς·
δεν σου αξίζει
σε παλάτια να ζεις ·
σε ερημονήσια
εκεί να αφεθείς·
να δεις πώς είναι
η μοναξιά σκληρή·
πως πονάει
το ψέμα και πως αδικεί,
τον άνθρωπο μέσα
σου ψάξε να βρεις·
μήπως τότε για πάντα σωθείς....

Νικολάκη Χρύσα
21.07.17








ΒΑΓΙΑ ΜΠΑΛΗ " ΚΛΕΙΝΩ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΤΗ ΖΩΗ "



Τόσα χρόνια έχω μάθει να κλείνω...
Να κλείνω τα μάτια, μη δω το κακό,
να κλείνω τα παντζούρια το βράδυ,
μη μπει της μέρας το φως και με ξυπνήσει«απότομα»
καθώς θα ανατέλλει ένας νέος ήλιος, δυνατός
και ρωμαλέος.
Να κλείνω το στόμα, να μη μένω άναυδη,
η έκπληξη είναι αδυναμία σε μία αδηφάγα ζωή,
να κλείνω τα χέρια να μην εκμεταλλευτούν
την αγκαλιά μου άνθρωποι αν-αίσθητοι,
υποκινητές του τυχοδιωκτισμού.
Να κλείνω τα δάχτυλα, να ναι έτοιμες οι γροθιές
να χτυπήσουν αλύπητα το ξένο και το άδικο,
να μάθω να επιβιώνω, βία πάνω στη βία...
Κι αν τύχει και δάκρυα τρέξουν από τα μάτια μου
να κλείνω γρήγορα το φως, μη δουν αυτόν τον εαυτό μου,
τον απροστάτευτο, τον ευαίσθητο.
Να κλίνω τα ρήματα από μικρή,
να μην κάνω λάθος τους χρόνους,
να ζω για την ορθογραφία και να διαβάζω
για τη δυστυχία.
Δεν μου είπαν ποτέ όμως πότε θα «ανοίξω»,
πότε θα βγάλω αυτά τα εισαγωγικά και θ ανθίσω...
Πότε θα ανοίξω τα χέρια και τα μάτια άφοβα,
θα πάρω ανάσα ελευθερίας και θα με ξυπνάει
τα πρωινά μου ένας ήλιος φίλος, θα αγγίζει το δέρμα μου,
χάδι ειλικρινές, καθάριο;
Βαρέθηκα να κλείνω την αγκαλιά μου,
βαρέθηκα να κλείνω απ’ έξω από την πόρτα μου
τη ζωή...

Βάγια Μπαλή 20/07/2017



ΓΑΛΑΞΕΙΔΙ - ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΑΛΜΠΟΥΜ ΤΗΣ ΝΕΛΛΑΣ ΘΕΟΤΟΚΑΤΟΥ


Απέναντι απ την Ιτέα, καθρεφτίζεται με χάρη η μικρή πολιτεία των φημισμένων ναυτικών, το όμορφο “Γαλαξίδι ή Γαλαξείδι”. Στέκεται υπερήφανο και αρχοντικό στον Κορινθιακό κόλπο και πιο συγκεκριμένα στην καρδιά του Κρισσαίου Κόλπου, στην τοποθεσία της αρχαίας λοκρικής πόλης Χάλαιον που μετονομάστηκε σε Οιάνθη. Απέχει 34 χλμ από τον αρχαίο χώρο των Δελφών, 29 χλμ. από την Άμφισσα και 200 χλμ. από την Αθήνα. Πρόκειται για τη ναυτική πολιτεία που κουβαλά στην πλάτη της ιστορία 4.000 και πλέον χρόνων. Χαρακτηρισμένη ως παραδοσιακός και διατηρητέος οικισμός. Παλιό ναυτικό κέντρο που έδρασε στα χρόνια της ιστιοφόρου ναυσιπλοΐας, με ένδοξη συμμετοχή στον κατά θάλασσα αγώνα του ’21 και με τα ίχνη των πολυταξιδεμένων ναυτικών- κατοίκων του



Η  είσοδος του λιμανιού του Γαλαξιδίου...







Γνώρισε ιδιαίτερη ακμή το 18ο και 19ο αιώνα όταν τα γαλαξειδιώτικα καράβια ταξίδευαν σε όλο τον κόσμο. Αναμφισβήτητα στο Γαλαξείδι η αρχιτεκτονική έκφραση επηρεάστηκε από το επάγγελμα των κατοίκων του, που σαν κοσμογυρισμένοι καπεταναίοι φέρανε οικοδομικά υλικά και τεχνίτες από το εξωτερικό . Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του γνωρίσματα αποτελούν τα γραφικά σοκάκια, τα κουκλίστικα καπετανόσπιτα , τα γραφικά αρχοντικά αλλά και το λιμάνι, που θυμίζει έντονα νησιωτικό τοπίο σε συνδιασμό με τις πανέμορφες εκκλησιές του. Το σημερινό του όνομα διατηρείται από τον δέκατο αιώνα, από τον βυζαντινό τοπάρχη Γαλαξείδι, και παρά τις καταστροφές που υπέστη στην πάροδο των αιώνων από ξένους κατακτητές (Σλάβους, Φράγκους, Καταλάνους, Ιππότες της Ρόδου, Τούρκους), κατάφερε να διατηρήσει την ταυτότητα και την αίγλη του.



 Είναι μια από τις πιο καλοδιατηρημένες παραδοσιακές πόλεις της Ελλάδας, με δύο φυσικά λιμάνια, την Αγορά και το Χηρόλακα. Το Γαλαξείδι είναι χτισμένο επάνω σε λοφίσκους, με θέα βραχονησίδες, υφάλους, εκκλησάκια και φάρους. Ο τόπος αυτός φημίζεται για τη μεγάλη ιστορική διαδρομή του και τη διαχρονική γραφικότητά του. Είναι το μέρος εκείνο όπου η ευημερία των κατοίκων αντανακλάται στα καλοδιατηρημένα αρχοντικά του.






Το πλέον εκσυγχρονισμένο αλλά και σταθερό στην παράδοση Γαλαξείδι , προσφέρεται για μια θαυμάσια ολιγοήμερη εκδρομή. Η ιδανική γεωγραφική του θέση στις νότιες ακτές της Στερεάς Ελλάδας, σε συνδυασμό με το άνετο οδικό δίκτυο, το καθιστά προσπελάσιμο και σε κοντινή απόσταση από τις περισσότερες μεγάλες πόλεις της Κεντρικής Ελλάδας. Γύρω του και σε ακτίνα μερικών χιλιομέτρων βρίσκονται η Αθήνα, η Πάτρα, η Λάρισα, Κόρινθος, Λαμία, Ναύπακτος). 


Παράθυρο στον ουρανό!! 



Παραδοσιακό το χωριό του Γαλαξειδιού και άριστα αναπαλαιωμένο!!Θυμίζει Ναύπλιο και το μόνο που το ομορφαίνει είναι τα πανέμορφα σπίτια του μέσα στα σοκάκια του!! 



Παρατηρήστε την γωνία!


Η καλαισθησία είναι αυτό που χαρακτηρίζει το Γαλαξίδι μέσα στα στενά του!!Κάτι το άκρως αντίθετο με το λιμανάκι και την παραλία του!! 













 Ένας τόνος ερήμωσης











Μα τι ομορφιά που έχει η φθορά!










  










ΙΙΤΕΑ

 (οι φωτο είναι μέσα από το πούλμαν)....Ο βωξίτης είναι πέτρωμα πλούσιο σε αλουμίνιο και αποτελεί για τον άνθρωπο έναν πολύ σημαντικό... 
μεταλλευτικό φυσικό πόρο. Έχει σχηματιστεί σε γεωλογικά παλαιότερες εποχές. Τα γνωστά σήμερα αποθέματα βωξίτη της χώρας μας είναι 300.000 εκατομμύρια τόνοι και κατέχουμε παγκοσμίως στην δέκατη θέση. Το μετάλλευμα παρεμβάλλεται με μορφή φακών ή θυλάκων μέσα σε ασβεστολιθικούς σχηματισμούς, κυρίως στις περιοχές του Παρνασσού, της Γκιώνας, της Οίτης και σε μικρότερα κοιτάσματα στον Ελικώνα αλλά και στη Χαλκιδική και στην Εύβοια και στην Ελευσίνα. Η εκμετάλλευση, εξόρυξη, του βωξίτη στη χώρα μας έχει αρχίσει από το 1925, συνεχίζεται μέχρι σήμερα και ανέρχεται σε 2.500 χιλιάδες τόνους / έτος. Οι εταιρείες που εξορύσσουν βωξίτη στην Ελλάδα είναι: η S and B industrial minerals, η Δελφοί – Δίστομο Α.Μ.Ε. και οι ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ - ΕΛΜΙΝ Α.Ε.. 









(η φωτο είναι μέσα από το πούλμαν)...Η Ιτέα είναι παραλιακή κωμόπολη του νομού Φωκίδας και επίνειο της Άμφισσας, με πληθυσμό 4.362 κατοίκους, κατά την Απογραφή του 2011. Βρίσκεται στον Κρισαίο κόλπο (ή κόλπο της Ιτέας), στον Κορινθιακό. Πίσω από την πόλη απλώνεται ο Ελαιώνας της Άμφισσας, με φόντο την Γκιώνα και τον Παρνασσό πάνω στον οποίο διακρίνονται οι Δελφοί και το Χρισσό. Από την παραλία της Ιτέας κοιτώντας προς τη θάλασσα μπορεί κανείς να διακρίνει το Γαλαξίδι, ακόμα και την Πελοπόννησο. Η Ιτέα βρίσκεται νότια της Άμφισσας, βορειοανατολικά του Γαλαξιδίου και νοτιοδυτικά των Δελφών, πόλεις με τις οποίες συνδέεται οδικά. 

















ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ - ΚΕΙΜΕΝΑ : ΝΕΛΛΑ ΘΕΟΤΟΚΑΤΟΥ

πηγή πληροφοριών 
http://www.acroploro.gr/












Τετάρτη, 19 Ιουλίου 2017

ΓΡΗΓΟΡΙΑ ΠΕΛΕΚΟΥΔΑ " Ο χρόνος τεντωμένος σε δυο παλάμες "


Ακροπατώντας στις χορδές
της ξεκούρδιστης κιθάρας μου
μέσα από τις ψευδαισθήσεις μου
με χτυποκάρδι προσπάθησα
ν΄αγγίξω την αιωνιότητα στιγμών.
Τα αποτσίγαρα πληθαίνουν,
ο καφές πικρός,
οι φουσκάλες πλαταγίζουν
στα τοιχώματα κάθε φορά
που αλλάζει ο καιρός
και παίρνει την άραχλη
φιλάρεσκη μορφή του.
Ενώ στο βαθύ σκοτάδι
χάνεται η εικόνα, το νόημα,
των ήχων,
κάτω από ένα στέγαστρο
υποτυπώδες,
τα δοξαστικά τι κάνουν
όταν περιστρέφονται;
Γρηγορία Πελεκούδα
16/7/17




ΦΩΤΕΙΝΗ ΓΕΩΡΓΑΝΤΑΚΗ ΨΥΧΟΓΥΙΟΥ " Κάτοψη νοσταλγίας "


Σάρκινη εσάρπα τα χέρια σου.
Αειθαλές στο στήθος το ξύπνημα,
πουλιού φτερούγα το άγγιγμα.
Φιγούρα γνωστή
στο μισόφως της κάμαρας,
οπτασίας παρένθεση
στης ζωής τον κύκλο.
Στων υποσχέσεων το εξώδικο,
αντιδρά με χαμόγελα ο καθρέφτης
τις Κυριακές.
Σε μια κάτοψη νοσταλγίας
με σφραγίδας υπόκλιση
το όλον της θύμησης.
Θα υπογράψω, είπες.
Πάει καιρός από τότε…
18/7/2017