Τετάρτη, 24 Αυγούστου 2016

ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΔΕΚΟΥΛΟΥ - ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ " Σημεία στίξεως "


Άφωνή μου αλήθεια,
στην παλάμη σου
κρύβω ένα όνειρο και μια χαραυγή.
Αυτή που θα γεννηθεί,
σαν φανείς.
Στη ζεστασιά της
ξοδεύω το παρόν μου
και σιάζω τις γραμμές της ψυχής
για να χωρά στη χούφτα σου.
Χορεύοντας πάνω στους ωροδείκτες
στροβιλίζομαι μαζί τους,
ίσαμε ο χρόνος να κοιμηθεί
και σ' ένα αιώνιο σήμερα
η σάρκα να συντροφεύσει την ψυχή
στο πέταγμα των αγριοπερίστερων
που κινούν κάθε αυγή απ' τα μάτια σου.
Κι αν απορείς που δεν δακρύζω
μπροστά σε τόσα ναυαγισμένα
σημεία στίξεως,
είναι που το φιλί διαρκεί όσο ένα κόμμα
και το θαυμαστικό κάθε σ' αγαπώ ανασταίνει !
21/8/14
Σταυρούλα Δεκούλου Παπαδημητρίου












Τρίτη, 23 Αυγούστου 2016

Julie Tsorou ( Παναγιώτα Τσορού ) " ΕΥΤΥΧΙΑ "

Πίνακας του El Greco (παιδί που φυσά το δαυλί)
Μην σταματάς ποτέ
ν'αποζητάς το φως από ένα χαμόγελο,
απ'το βλέμμα ευτυχίας που λυτρώνει
από το παγωμένο χέρι του θανάτου,
μη σταματάς να βλέπεις
της Αγάπης το ουράνιο τόξο
να δίνει χρώμα στα όνειρά σου,
να νιώθεις πάντα την ελπίδα
να χαιδεύει το παιδί
που είναι μέσα σου
και την αθωότητά σου
σαν αγιόκλημα να πλημμυρίζει ουράνια ευωδία,
ανακάλυψε τον χαμένο Παράδεισο
που κρύβει η ψυχή σου.
Ευτυχία είναι ν'αντικρύζεις τον κόσμο
με το βλέμμα της αγνότητας
και τον Έρωτα να σε ταξιδεύει
κάθε φορά σε ουρανούς πρωτόγνωρους.
.
Julie Tsorou (Παναγιώτα Τσορού)
Από Ανέκδοτη Ποιητική Συλλογή.
.
******************************









.ΜΑΡΘΑ ΚΑΝΑΡΗ " Έκτη εποχή "


… το τρανζιστοράκι επέμενε να βαράει 
και ο απόηχος από το μινοράκι μιας άλλης αυγής, 
χάιδευε απαλά τη λήθη…
Η μελωδία σηματοδοτούσε την Πέμπτη εποχή 
κι εγώ βρισκόμουνα ήδη στην Έκτη… 
σε μια αλλόκοτη διάσταση, πέρα απ το χρόνο και τον τόπο,
σ ένα κήπο λευκό και καθάριο,
σαν το λευκό της αγνότητας,
σαν το λευκό της προσδοκίας και των αγγέλων…
Η μόνη παραφωνία, δυο σταγόνες κόκκινου κρασιού…
Σημάδι στο λευκό μου μπλουζάκι,
όμοιες με το αίμα που έχυσε ο Αντώνιο
καθώς αντίκρισε νεκρή τη δική του Κλεοπάτρα…
Το μινοράκι εξακολουθούσε να βαράει
και η αυγή με βρήκε με τα μάτια πρησμένα…
Η Έκτη εποχή ήταν ολόλευκη,
μα εμείς δεν κουμαντάραμε να ζήσουμε ,
ούτε με τέσσερις…
μ@ρθ@- Έκτη εποχή










epikouros sofista " Ατιτλο "



Τα μάτια μου μη τα αγαπάς
τις ουλές της ψυχής μου
να αγαπήσεις
εκεί που φωλιάζουν
ανεπούλωτες οι ήττες μου....







ΠΑΝΑΓΙΑ ΚΑΤΑΦΥΓΙΩΤΙΣΣΑ - Το ειδυλλιακό ξωκλήσι που εικονογράφησε ο Δ. Μυταράς - ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΌ ΆΛΜΠΟΥΜ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ ΓΚΑΝΑ

Παλαιά Φώκαια: Ένα γραφικό ξωκλήσι σε μια μαγική θέση...


Παναγιά Καταφυγιώτισσα, Παλαιά Φώκαια, (Όρμος Καταφυγή)






"Aγαπάς, σέβεσαι ορισμένα πράγματα και κάποια στιγμή αρχίζεις να τα ξεχωρίζεις. Τι είναι το ένα; Τι είναι το άλλο; Τι είναι η θρησκεία; Πόσο ουσιαστικό αυτό είναι στη ζωή ενός ανθρώπου; Τι του δίνει ή τι δεν του δίνει; 
Ζωγράφισα το εσωτερικό μιας μικρής εκκλησίας κοντά στο σπίτι μου στο Σούνιο. Βρίσκεται επάνω σε μια μικρή χερσόνησο, όπου η θάλασσα περιβάλλει το χώρο. Πιστεύω ότι αν υπάρχει Θεός βρίσκεται εκεί. Η φύση είναι ζωντανή, γεμάτη σκίνα και άγρια λουλούδια. Οι άνεμοι είναι καθημερινά γύρω σου και αισθάνεσαι την παρουσία τους. Τα πουλιά γεμίζουν τον ουρανό: γλάροι, χελιδόνια, κοτσύφια και σπουργίτια. 
Όλα αυτά τα ζωγράφισα μέσα στο εκκλησάκι. Προσωποποιημένοι άνεμοι με τα ονόματά τους, δέντρα, καράβια και πουλιά, είναι όλα εκεί. Και στη μέση ο Χριστός είναι η δυνατή παρουσία ενός αληθινού νέου, γεμάτου φλόγα επαναστάτη. 
Μίλησε συγκλονιστικά και πλήρωσε πολύ ακριβά γι' αυτό. Μάταια προσπαθούμε να κάνουμε πράξη το λόγο του. Το εκκλησάκι αυτό είναι μια προσευχή που πάντα χρωστούσα. Όταν σταθείς εκεί, θα αισθανθείς την επαφή με τον Θεό καθώς φυσούν οι άνεμοι…”
Δημήτρης Μυταράς                                                                                                        πηγή 







".... Οι άνεμοι είναι καθημερινά γύρω σου και αισθάνεσαι την παρουσία τους. Τα πουλιά γεμίζουν τον ουρανό: γλάροι, χελιδόνια, κοτσύφια και σπουργίτια...." Δημήτρης Μυταράς






























ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ - ΒΑΣΙΛΗΣ ΓΚΑΝΑΣ 
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΚΕΙΜΕΝΩΝ - ΒΑΣΙΛΗΣ ΓΚΑΝΑΣ 









ΠΑΣΧΑΛΙΑ ΛΙΤΣΑ ΚΥΠΡΑΙΟΥ Π.Π.Κ. " ΜΕ ΤΟ,..... ΣΙΩΠΆ. "


Με την σιωπή. 
Και έτσι καταλαγιάζει η Ψυχή και ο νους
Και έτσι ξεχνιέσαι και φεύγει η ζωή. 
Φεύγει η ώρα , η μέρα, τα χρόνια. 
Και η σιωπή; Σιωπάς,σιγή...
Αχ αυτή η σιωπή που τσιρίζει
και σημαίνει θάνατο.
Που κραυγάζει και ακούς τα ουρλιαχτά της
και όμως σιωπά.
Και όμως σιωπάς...
Φεύγει η Ζωή......
Και εγώ, καρφώνομαι εδώ, στη Γη,
μα η Γη! Είναι η υπόστασή μας.
Και εγώ καρφωμένη πάνω της.
Πάνω στο χώμα τη λάσπη.
Θέλω να φωνάξω να πω πολλά,
μα όχι, σιωπώ
και μέσα από τη σιωπή
λέξεις χορεύουν σαν τρελές.
Η ζωή τρέχει δεν σταματά
και εγώ καρφωμένη.
Ακίνητη............
Θα πετάξω, το ξέρω θα φύγω θέλω να φύγω,
αυτός ο κόσμος είναι αδιάβαστος, δυσβάσταχτος,
θα χαθώ και εσύ σιωπή.
Πες μου γιατί;
δεν βλέπεις τις στιγμές που χάνονται, φεύγουν.
Αναλώνεσαι σε χαμένα θέλω σου
δίχως υπόσταση και αξία.
Ποιος σου είπε πως θα μπορέσεις να ξανά ζήσεις,
τις στιγμές που χάνονται.
Ποιος θα είναι αυτός που θα σου δώσεις τις χαμένες σου ανάσες που εσύ 

παραγκωνίσει για κέρδος, ποιος;
ψυχή, που χάνει τη υπόσταση κατάντησε.
ΜΑ ΘΑ ΦΥΓΩ ....
22/8/2016
ΠΑΣΧΑΛΙΑ ΛΙΤΣΑ ΚΥΠΡΑΙΟΥ Π.Π.Κ.


http://pasxalitsakpp.blogspot.gr/






Δευτέρα, 22 Αυγούστου 2016

ΖΑΜΠΕΤΑΚΗΣ ΑΝΤΩΝΗΣ " δίφορα φεγγάρια "


..είναι κι αυτό
το λίγωμα που σπαρταρά στο στήθος σου
γυμνό
καθώς υγρή στα χείλη
κρατάς σφιχτή τη γλώσσα της ξεφάντωσης
πολύξερη
σταλάσσεις άγριου ρόδου
μέθη βαριά
που λάμνει στα ριζά των ροδαμιών
πυργώνει στις κορφές τους
κι εφτά κοντάρια μονητάρικα χιμούν
εφτά στραθιές ανάφτουν
εφτά κραυγές τα σμίγουν στη φωτιά
εφτά τα συνεπαίρνουν
εφτά τα συνορίζονται καθώς
ριγά η σιωπή στο δώμα
θάλασσας αυγουστιάτικης που χύνεται
σε δίφορα φεγγάρια...
α. ζ. 21.8.2014