Παρασκευή, 7 Μαρτίου 2014

Song Review: Comfortably Numb-Pink Floyd



 Καιρός να αναλύσουμε ένα από τα μεγαλύτερα κομμάτια όλων των εποχών, το Comfortably Numb των Pink Floyd! Ένα κομμάτι μουσικής και στιχουργικής αρτιότητας, θα μας απασχολήσει αρκετά, ψάχνοντας να βρούμε την πραγματική ερμηνεία του, μουσικά και νοηματικά. 



Το κομμάτι γράφτηκε το 1979 για τον θρυλικό δίσκο των Pink Floyd με τίτλο The Wall, έναν από τους πιο πετυχημένους δίσκους του συγκροτήματος και γενικότερα του κόσμου. Η αναγνωρισιμότητα του είναι μεγάλη, καθώς είναι στα 20 πιο γνωστά κομμάτια τους. Για την θέση του στο Wall, μπορούμε να πούμε ότι ταιριάζει άρτια με το θέμα του δίσκου δίπλα στο Another Brick In The Wall, το Young Lust κ.α.


Για τη μουσική σύνθεση του Comfortably Numb μπορούμε να πούμε ότι φαίνεται η ιδιαίτερα δημιουργική σύνθεση που συναντάται στα τραγούδια των Floyd, η οποία έχει πολλές πλευρές και πολλά μουσικά στοιχεία. Η πλευρά της δημιουργικότητας που φαίνεται είναι η progressive ατμοσφαιρική rock, με τα πλήκτρα να δημιουργούν στο background την ιδανική «διαστημική» ατμόσφαιρα ώστε να πατήσει ο αυστηρός «αδιάλλακτος» ρυθμός του μπάσου και των drums. Πρωταρχικό ρόλο θα παίξει η κιθάρα, όπου ο ρόλος του David Gilmour θα απογειώσει τη σύνθεση με σκληρό ροκ ρυθμό και hard solo. Κατά την εξέλιξη του τραγουδιού, δίνεται η εντύπωση ότι μας παρουσιάζεται ένα ήρεμο και χαλαρό σε θεματολογία κομμάτι με όμορφα λόγια, όμως η σκληρότητα της κιθάρας και η αυστηρότητα του ρυθμού υποδηλώνουν κάτι πιο βαθύ.


Εκεί κάπου θα έρθουν οι στίχοι και θα μας λύσουν κάθε απορία για τον σκοπό της δημιουργίας του τραγουδιού και τη θεματολογία του. Ένα κομμάτι με κοινωνικοπολιτικό περιεχόμενο, που ασκεί κυρίως αυστηρή κριτική στον απλό λαό ο οποίος βρίσκεται στον βαθύ ύπνο της καθημερινότητας του.

Στιχουργική-θεματική ανάλυση:

Το Comfortably Numb έχει συγκεκριμένη δομή ανάπτυξης. Προηγούνται δύο κουπλέ και μια γέφυρα που καταλήγουν στο ρεφραίν, δομή που συμβαίνει δύο φορές. Μέσα από τα κουπλέ, ο στιχουργός αναδεικνύει την οκνηρία του απλού λαού, κάνοντας μια λιτή ψυχολογική ανάλυση παρατηρώντας τις καταθλιπτικές τάσεις του μέσου ανθρώπου, το καθημερινό άγχος, τα αφόρητα εμπόδια και βάρη που κουβαλάει στη ζωή του και τον ψυχολογικό πόνο που νιώθει. Παρ’ όλες τις ενδείξεις των παθήσεων που έχει όμως, δεν μπορεί να ονοματίσει τον λόγο που του συμβαίνει αυτό. Ειρωνεία έτσι; Γιατί αυτό που πρέπει να ξέρει πρωτίστως είναι τι του το προκαλεί. Κάπου εκεί μπαίνει η γέφυρα, όπου ο στιχουργός μπαίνει στη θέση αυτού που κάθεται απέναντι στον μέσο άνθρωπο αλλά και στον εαυτό του (και αυτός παθών φαίνεται), και ενώ αναφέρει ότι δεν υποχωρούν οι πόνοι, απλά πολλαπλασιάζονται, ενώ γύρω μας υπάρχουν άνθρωποι που προσπαθούν να μας βοηθήσουν. Το ζητούμενο είναι όμως, πράγματι είναι αυτή η αλήθεια ή η βοήθεια είναι προσωρινή; Μήπως ο άλλος άνθρωπος βλέπει ένα μικρό ποσοστό του προβλήματος και κοιτάει το δέντρο και όχι το δάσος; Όλα αυτά έρχονται σε συνάρτηση με έναν μείζονα προβληματισμό, «ήμουν στη θέση που βρίσκομαι σήμερα όταν ήμουν μικρός»; Όλοι θυμόμαστε ότι όσο ήμασταν μικροί είχαμε ελευθερία και η ζωή μας ήταν ξένοιαστη, τα χέρια μας τα νιώθαμε «σαν δύο μπαλόνια» όπως λέει και στο κομμάτι. Τι φταίει λοιπόν που άλλαξε αυτό το συναίσθημα και τι μας προκαλεί αυτά τα προβλήματα; Το ρεφραίν έρχεται να μας λύσει τις εύλογες απορίες μας με μια ευφυέστατη φράση… “I Have become Comfortably Numb”, όπου σε ελεύθερη μετάφραση, «Έχω ναρκωθεί βολικά».

Αυτό λοιπόν δημιουργεί πλήθος σκέψεων. Μια καλή ανάλυση της φράσης αυτής είναι ότι η κατάφορη πίεση της καθημερινότητας μπορεί να μας καταβάλλει, όμως εν τέλει συμβιβαζόμαστε με αυτό, ενώ ο νους μας και η σκέψη μας γλυκαίνεται προσωρινά από υλικές απολαύσεις (π.χ. χρήματα, φαγητό, ΤV, PC), καθιστώντας μας ανίκανους να συγκεντρωθούμε και να κοιτάξουμε την πηγή των προβλημάτων στα μάτια.

Το Comfortably Numb προάγει την νοοτροπία της progressive rock σκέψης με τον καλύτερο τρόπο. Με μια πρώτη ματιά αυτό που βλέπουμε είναι ασυνήθιστη μουσική και ασυνήθιστα λόγια. Αν όμως δώσουμε την απαιτούμενη σημασία σε καθένα από τα δύο, τότε θα ανακαλύψουμε σπουδαία πράγματα, τα οποία διδάσκουν και παιδαγωγούν.

Στίχοι:

Hello, 
Is there anybody in there? 
Just nod if you can hear me 
Is there anyone home?


Come on 
Now 
I hear you're feeling down 
I can ease your pain 
Get you on your feet again


Relax 
I'll need some information first 
Just the basic facts 
Can you show me where it hurts?


There is no pain you are receding 
A distant ship's smoke on the horizon 
You are only coming through in waves 
Your lips move 
But I can't hear what you're saying


When I was a child I had a fever 
My hands felt just like 
Two balloons 
Now I've got that feeling once again 
I can't explain 
You would not understand 
This is not how I am

I... Have become comfortably numb

O.K. 
Just a little pin prick 
There'll be no more aaaaaaaah! 
But you may feel a little sick


Can you stand up? 
I do believe it's working 
Good 
That'll keep you going through the show 
Come on 
It's time to go


There is no pain you are receding 
A distant ship's smoke on the horizon 
You are only coming through in waves 
Your lips move 
But I can't hear what you're saying


When I was a child 
I caught a fleeting glimpse 
Out of the corner of my eye


I turned to look but it was gone 
I cannot put my finger on it now 
The child is grown 
The dream is gone 
I... Have become comfortably numb



Δείτε εδώ ένα αναλυτικό άρθρο για τους Pink Floyd.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου